Ηρθε η ομίχλη σαν νεράϊδα το πρωί
να μου μιλήσει για όσα κάθε μέρα βλέπω
μαζί μου κάθησε σαν φίλη μου καλή
ήρθε η ομίχλη σαν νεράϊδα το πρωί.
Νεράϊδα ομίχλη
μάτια ανοιχτά που δεν βλέπουν,
ψυχής μονοπάτια
αυτά μόνο αξία έχουν.
Ηρθε και έκρυψε η ομίχλη το πρωί
όσα και σήμερα περίμενα να δω,
είπε υπάρχει κάτι πιο σημαντικό
από αυτό που με τα μάτια μου κοιτώ.
Αναρτήθηκε στις General, Poems, Songs, Thoughts, Γενικα, Λογια, Ποιηση, Σκεψεις, τραγουδια | Leave a Comment »
Όταν θα φεύγεις μην με ξεχάσεις
λίγο πριν φύγεις να με φωνάξεις.
Όταν την πόρτα των αιώνων θα ανοίξεις
μην με ξεχάσεις εκεί που πας,
όταν τον χρόνο θα ληστεύεις πια για πάντα
κάτω στην Γη μην με αφήσεις,
παρ΄ την ψυχή μου, όπου κι αν πας.
Με είχα χάσει και με βρήκα
όταν στα μάτια σου με είδα
κι είναι πιο εύκολες εδώ οι διαδρομές,
τρέχουν νερά εκεί που έκαιγαν φωτιές.
Μέσα στ΄ αστέρια όταν πετάξεις
κάτω στην Γη μην με αφήσεις
γιατί θα γίνουν τα νερά ψυχρές φωτιές,
αν με ξεχάσεις θα χαθώ μέσα στο χθες.
Αναρτήθηκε στις General, Poems, Songs, Thoughts, Γενικα, Λογια, Ποιηση, Σκεψεις, τραγουδια | Με ετικέτα πότρα, φωτιες, χθες, ψυχη, διαδρομες, νερα | Leave a Comment »
